خط خطی های پراکنده۲

۱- اردی بهشت ماه غریبیه... پر از کاج و ستاره و ۱۶ سالگی و اشک و لبخند و بی تفاوتی و خیلی چیزای دیگه...

۲-چه قدر این روزا ستاره می باره از آسمون!

۳- امیدم را مگیر از من خدایا.

۴- حس غریبی دارم.

۵- ما به جایی می رویم که می اندیشیم...

پ.ن۱:  شنبه امتحان میکروب دارم. استافیلوککوس اورئوس رو خیلی دوست دارم. خدا کنه همش از همین سوال بیاد جیگر تو استاف

 

/ 12 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
.*رقیه جون*.

راستی! حالا چرا ۱۶ سالگی؟! عجيبه! خوش به حالت من آسمون شبام پر از غباره دريغ از يه ستاره ... خرم آنروز کزين منزل ويران بروم راحت جان طلبم وز پی جانان بروم گرچه دانم که به راهی نبرد راه غريب من به بوی سر آن زلف پريشان بورم !

محفوظ

بی تعارف وبلاگ قشنگی داری خانم دکتر لطفا کارتو ادامه بده

سوده

راست می گی....!!!!! آخه اون صفحه ی کامنت ها رو با چت روم اشتباه گرفته...! بالاخره حقيقت رو کشف می کنم

ميم

منم ميپرسم چرا 16 سالگي؟ جيگر علايق خانم دكترو..

پزشک ۷۸

يس...اند اباوت د گيم! آ؟م بيکار پرسن تو...بات آ؟م نات سو بيکار... ذن(then) آی دون؟ت پلی ديس گيم....

paranoia

خدا رو چه ديدی يهوو ديدی اشتياه چاپی از بالا تا پايين سوال همين باشه ارديبهشت, هووم!

پروين راضيه

تولد شونزده سالگی ات مبارک نابغه کوچولو چند سالگی کنکور دادی

راضيه

تست امتحان ميکروب مابه کجا ميرويم؟ ۱-به جايی که نمی انديشيم ۲-به چه ميانديشيم ۳-اصلا نمی انديشيم ۴-ای سراپا همه خوبی ما به هر حال که باشيم به تو می انديشيم

نسرين

يه سوال انحرافی از ميکوب می پرسم ببينم چند زنه حلاجی؟(اين تيکه واسه تو بود و نشان از فمينيسم) رنگ واقعيه گور خر چيست؟ سفيد است با خطهای سياه؟ سياه است با خطهای سفید؟ اگه جواب بدی می بينم که درستو خوب خوندي

نسرين

تو ۱۶ سالگی منم ۷ سالگی به به